[Saiya-jin]

Dla mnie w hack & slash - jak sama nazwa mówi - trzeba ciągle klikać i prawie nie ma tam taktyki, dlatego IWD nie jest moim zdaniem H&S.

[Vorador]

tu sie tez ciagle klika ^^. Hack and slash polega na masowej wyżynce potworów i nie jest to termin, który pochodzi od acion-rpega diablo lecz od motywu mało fabuły dużo walki. Termin również stosowany w papierowym rpg więc mylisz się IWD to hack and slash ubrany w turowe ubranko.

[Soul Reaver]

Do plusów Icewind Dale zalicza się sugestywny klimat Doliny Lodowego Wichru, ciekawe postacie, dobra główna oś fabularna. Bezwzględnymi minusami są:
- Brak interakcji pomiędzy członkami drużyny
- Brak rozbudowanych zadań pobocznych
- Obie części IwD korzystają z przestarzałego (w momencie wydania gier) engine'u graficznego
- Prawie non stop walka. Trąci przez to klasycznymi CRPG (Wizardry i.t.p.)

Do plusów Icewind Dale zalicza się sugestywny klimat Doliny Lodowego Wichru, ciekawe postacie, dobra główna oś fabularna. Bezwzględnymi minusami są:
- Brak interakcji pomiędzy członkami drużyny
- Brak rozbudowanych zadań pobocznych
- Obie części IwD korzystają z przestarzałego (w momencie wydania gier) engine'u graficznego
- Prawie non stop walka. Trąci przez to klasycznymi CRPG (Wizardry i.t.p.)

[Yochloll]

Jest to wedłud mnie bardzo dobry hack & slash głównie dzięki swojemu wspaniałemu klimatowi mroźnej północy:]i zadaniom głównym, które są klimatyczne i rozbudowane. Ale niepodoba mi się liniowość, którą coraz bardziej daje się zauważyć (bynajmniej w 1) i wspomniany przez pana powyżej:] brak interakcji...

[Luinel]

W Icewind Dale nie grałam zbyt długo. Zniechęcił mnie brak tego, co w grach cRPG cenię najbardziej - rozbudowanych NPC z własną osobowością, interakcji między członkami drużyny i dobrej fabuły. Niby można było stworzyć własnych towarzyszy, ale to jednak nie to samo, jak dla mnie były to po prostu marionetki bez wyrazu. Gra nastawiona jest głównie na walkę, co w większej ilości mnie nie kręci. Plusem jest na pewno miejsce akcji, Zapomniane Krainy, mało tego, bardzo klimatyczna Dolina Lodowego Wichru. Póki co od oceny się wstrzymuję, bo w sumie grałam w IwD raczej dawno i dość szybko się zniechęciłam. Może przyjdzie czas, kiedy do tej gry powrócę i zmienię zdanie, ale prędko to nie nastąpi :P.

[Karanith]

Luinel - coś dla ciebie. Towarzyszy jest jednak tylko piątka, więc mod jest na jeden raz.

O, jeszcze się nie wypowiedziałem w tym temacie. Minusy IWD to: brak fabuły, niekończące się walki z hordami miernoty, słaby system tworzenia i rozwoju postaci, liniowość oraz wszechogarniająca nuda. Gra ma na szczęście kilka zalet, takich jak niezła muzyka, ładne i klimatyczne lokacje oraz niektóre wątki poboczne (historia Dłoni, Głębi Dorna, Hordy i pewnego drowa). No i powyższy mod, dzięki któremu można przejść IWD z przyjemnością. Niestety, bez niego jest to najgorsza gra na Infinity, najsłabszy twór Black Isle i ogólna cienizna. Dwója w szkolnej skali ocen.

[Dark]

Icewind Dale ma swoje plusy. Przede wszystkim klimat części lokacji, tutaj na czoło wychodzą Easthaven i Kuldahar. Zawdzięczają to zwłaszcza ścieżce dźwiękowej, która nie odbiega jakościowo od tej z Baldura. No i chyba na tym plusy się kończą, a zaczynają się braki. Brak zadań poza tymi narzuconymi przez główną oś fabuły. Nie ma przyłączalnych NPC i wszystkiego, co z nimi jest związane. Praktycznie nic, tylko walka i ciągłe kluczenie po podziemiach. Gra w zasadzie na jeden raz.

[Saiya-jin]

Ale przecież IWD ma fabułę. W przypadku 2 nawet przyjemną.

[Karanith]

[Serafin]

A ja skłaniam się bardziej ku pierwszej niż ku drugiej części. Przede wszystkim dlatego, że w jedynce niewiele jest niepotrzebnego wyposażenia, w zasadzie wszystko co się tam znajdzie jest bardzo przydatne (w dwójce przesadzili z ilością stuffu imho).

Brak NPCów nie jest wadą, gdyż ta gra taka właśnie miała być - sami tworzymy drużynę od A do Z (zresztą dla wybrednych jest IwD NPC project).

Fabularnie też wolę jedynkę, mimo iż to stary oklepany schemat.

[Ichi]

Osobiście bardzo ID lubię i nie zgodzę się z tym, że ma brzydką grafikę. Jest to jedna z tych wspaniałych gier o ręcznie malowanych planszach co dla mnie już podwyższa ocenę gry ;D do tego zimowy klimat. Nie jest to może gra jakoś bardzo wyszukana, ale daję wielką frajdę a i fabuła ciekawa jest. Zdecydowanie bardziej też lubię ID1 niż ID2, ID2 męczy mnie zawsze początkiem w Luskan, przez co gdy myślę o tej grze to totalnie odechciewa mi się jej w ogóle ruszać.

A no i muzyka, chyba nawet bardziej podeszło mi do gustu to co Soule zrobił w ID niż BG :) - z ID pamiętam mnóstwo utworów, a z kolei z BG main_theme i może kilka innych :(

Osobiście bardzo ID lubię i nie zgodzę się z tym, że ma brzydką grafikę. Jest to jedna z tych wspaniałych gier o ręcznie malowanych planszach co dla mnie już podwyższa ocenę gry ;D do tego zimowy klimat. Nie jest to może gra jakoś bardzo wyszukana, ale daję wielką frajdę a i fabuła ciekawa jest. Zdecydowanie bardziej też lubię ID1 niż ID2, ID2 męczy mnie zawsze początkiem w Luskan, przez co gdy myślę o tej grze to totalnie odechciewa mi się jej w ogóle ruszać.

A no i muzyka, chyba nawet bardziej podeszło mi do gustu to co Soule zrobił w ID niż BG :) - z ID pamiętam mnóstwo utworów, a z kolei z BG main_theme i może kilka innych :(

[Rob]

[Li]

[Cecylio]

W końcu ruszyłem i zbliżam się do końca. Póki co fabuła nawet mi się podoba, choć ona i questy poboczne sprowadzają się do "ktoś oszalał/stał się duchem/stał się nieumarłym/złych lich, wybij wszystko w lokacji i wróć". Poza tym, jak mniemam, trzeba wracać do pewnych miejsc i strasznie się w tym pogubiłem (np. powiedziałem Orrickowi o Odciętej Dłoni, a on mi coś o jakiejś księdze... huh? ALBO ten elf w tym dziwnym ogrodzie, nie wiem skąd wziąć dla niego wodę).

Walka, czyli kwintesencja sagi IWD, jest bardzo miodna. Wyzwanie zrównoważone, nie za łatwo, ale też nie trudno (choć początek do najprostszych nie należy, chyba najtrudniejsza do zaczęcia gra na IE). Jedna wada co do ekwipunku - wybrałem wojownikom różne specjalizacje, a co w kółko dostaję? Miecze... wielkie czy duże, ale ciągle te przeklęte miecze. Dobry topór czy halabardę musiałem sobie kupić w Kuldahar, heh.

[Jolan]